Bedankt voor het feest!

Op 14 augustus 2016 hebben alle deelnemers Roverway afgesloten in Parijs, de 4500 deelnemers en 500 ISTers (medewerkers) zijn onderweg naar huis of al thuis aangekomen. Met de ruim 80 Nederlandse deelnemers en bijna 20 Nederlandse ISTers kijken wij met heimwee terug op onvergetelijke ervaring die zonder jullie nooit mogelijk was geweest. Heb je heimwee of wil je alle mooie herinneringen terug zien? Kijk dan gerust rond op deze site, of kijk alvast vooruit naar 2018, wanneer Roverway in Nederland plaatsvindt! Op 29 en 30 oktober zien we elkaar nog één laatste keer, tijdens het reunieweekend.

Wat had je niet bij toen Roverway begon

Om tijdens de voorreis gebruik te kunnen maken van mijn koekepan heeft Gert-Jan een handig en bruikbaar handvat gemaakt. 
 
Een paar dagen later was ik jarig en mocht ik een paar cadeau's ontvangen, zaadjes voor klavertjes 4 voor in mijn nieuwe tuin, een nekkoeler voor als het dagenlang bloedheet zou worden tijdens Roverway en een t-shirt (dat op de laatste ochtend nog net op tijd in de juiste maat binnen kwam). 
 
Van Do kreeg ik gebrande leren dasring toen ze begreep dat ik niet meekon naar de training door back-up service-dienst. Ook kreeg ik van haar een diadeem om mijn outfit voor Eurovisie night wat meer glans mee te brengen.
 
Toen ik met een zwaar ontstoken vinger bij de infirmiry aankwam, kreeg ik een fles betadine mee om te voorkomen dat ze zouden moeten gaan snijden. Zij noemden dit een kleine fles, maar hij is stukken groter dan ik ooit in handen heb gehad. Verschillende keren vroegen mensen waarom ik twee bekers koffie had, of waarom ik met mijn vinger in de koffie hing.
 
Van Arjen kreeg ik het pasje van Holland House. Hij zei me dat ik er dan niet bij was geweest in Finland, maar dat ik hem wel verdiende.
Van hem kreeg ik ook de bloemslinger om mijn lounge op te fleuren.
 
Tijdens het opruimen van het LMO waren we de doos met lost-and-found door te spitten. Gezien er geen deelnemers meer op het terrein waren, zouden ze niet meer worden opgehaald. Ik trof 2 kleine sleuteltjes aan die ik aan Tim gaf met als mededeling: Als je het slot van je hart vind, kun je hem nu ook openmaken. Ik kreeg één van de sleuteltjes terug. (sprakeloos.... zo lief).
 
Tijdens de nareis logeerde een vriendin van Nynke bij de groep. Zij had helaas niets bij zich aan slaapzak/beddengoed. Ik had gelukkig nog heel veel ongebruikte tafelkleden die ze allemaal mocht gebruiken. Toen ze ze teruggaf kreeg ik ook een aandenken aan haar scoutinggroep in Sri Lanka.
groetjes, Debra

Ik ging weg en kwam terug zonder met

Als je op reis gaat neem je een paspoort mee, natuurlijk! Behalve als je met Scouting mee gaat want met die das kom je er wel, of was het anders? Nee hoor gewoon vergeten in te pakken maar wel stellig zeker weten dat je hem had ingepakt, tot het moment dat je hem wil pakken, we gaan immers naar Frankrijk. Helaas die hadden wij beide dus niet, spannende kilometers tot op de grens en opluchting over de grens. Apart gevoel, dat mag je best weten. Ik kwam dus terug en pakte mijn paspoort maar eens beet.

Terug ook met een persoonlijk schrijven van "Centre d'enceaissement des amendes" het Franse incassobureau voor bekeuringen. Weer wat geleerd dus en een mooi voorstel voor een rood stoplichtje waar de Franse vriendjes niet mee eens zijn als je achter iemand aan er doorheen rijdt. Weer wat geleerd, 3 tarieven en als je op tijd betaald goedkoper dan in Nederland.

Mokken, dat was bijna een verzamelobject geworden, een mooi mok van Jambville met een maataanduiding. Iedere kop koffie of anders denken we aan Roverway en het meer dan mooie terrein. dat was een leuk stukje materialistisch.< Wat nam je mee op de terugweg, dat is toch wel een tijdbedrijf voor de komende 2 jaar, het traject naar Roverway 2018 waar ik ja op heb gezegd. Leuk intensief en uitdagend maar met de gedachtes en de belevenissen van Roverway 2016 verheug ik mij er op, met mooie mensen en goede doelstellingen waar ik graag een steentje aan bij wil dragen.

Maar wat nam ik echt mee, wat blijft mij bij en blijft ook jaren in stand? Dat zijn wel de mooie contacten en de mooie momenten met mooie mensen. Zelfs mensen die ik echt al heel veel jaren ken komen er mooier uit dan ik had verwacht, beter leren kennen, meer mee beloofd en vooral meer gewaardeerd door mij. Anders dan bij andere evenementen leer ik de mensen kennen waar we mee samen werken, mooie gesprekken met de deelnemers, al voel ik mij ook een deelnemers in plaats van een IST-er, mensen leren kennen en genieten van het leven, de gezamenlijke doelstelling en de oprecht interesse in elkaar.

Ik denk dat juist om het laatste gaat, dat neem je mee! dat blijft je bij! Dat is ook het verschil met een Scout-In, Nawaka of Roverway. Er is gene verschil tussen deelnemer en medewerker, samen op naar het mooiste voor iedereen. Bedankt! Het was weer erg mooi.

Arjen Janson (IST)